Chocoladetaart met geweckte peren, gaten in de dijk met sokken op zolder en andere beslommeringen

Soms heb je een trap onder je kont nodig, en loopt alles even niet zoals je wilt. Na de evacuatie van bijna 30 uur ben ik toch zeker 3 dagen van slag geweest. Verstand en gevoel werkten even niet samen. Verstandelijk beredeneer je dat het geen ramp geworden is, je huis gewoon droog is gebleven en iedereen veilig en gezond is. Maar toen de mensen van de kerk de zondag na thuiskomst aan onze deurbel stonden te trekken schrok ik toch. Die bel wordt echt enkel gebruikt in noodgevallen of door mensen die niet tot onze vrienden en kennissenkring behoren, en ja, sinds TNT niet meer met de vaste vertrouwde postbode werkt ook de ZZP-er van de TNT.

Om mezelf weer wat bij elkaar te schrapen wilde ik ook de Woltersummer Rommelkoeken bakken. Maar sukkel die ik ben..Ik was de havermout vergeten. Dit pak stond toen ik de koekjes al in de oven had nog steeds keurig op het aanrecht en ondanks dat ik genoeg signalen had op kunnen pikken dat er iets niet klopte is er niets werkelijk doorgedrongen. Het drong pas door toen ik tijdens het opruimen het volle pak havermout in handen kreeg. 'Oh vandaar……'! Ondanks dat ze eigenlijk best lekker waren, waren ze niet mijn eigen rommelkoeken en tja..Dan maar naar onze eigen modderige vuilnisbakken achter in de tuin. Hammie en Henkie vonden ze heerlijk. Maar daar stond ik in de keuken. Stomme dijk ook! En zo ontstond het idee van ‘Gat in de dijk koekjes’. Met zandzakken natuurlijk. Sindsdien overladen door allerlei pers. Heel grappig wat een ideetje te weeg kan brengen. Naast mijn huis staat een verkoopkastje en ze vliegen weg. Knapperige gember, anijs & kaneelkoekjes. Handgevormde dijkjes met gat en suikerklontjes bovenop. Deze laatste symboliseren de vele zandzakken op de dijk hier.

Twee dagen later lukte het bakken alweer een stuk beter. Al een tijdje experimenteer ik met chocolade cake.

En dan het liefst in combinatie met peer. In mijn kelder staat een hele voorraad. Allemaal peren van Landgoed Ewsum. Helaas verkleurden de peren na het op siroop zetten aan de bovenkant bruinig. Tja, onverkoopbaar. Maar zeker niet minder lekker en voor dit doel prima te gebruiken. Meestal zijn chocolade cakes droog en wordt er voor de chocoladesmaak enkel cacao gebruikt. Ik vind dat jammer. Als je dan een cake bakt...doe het dan goed! Hierbij geef ik jullie het recept.


250 gram zachte roomboter
250 gram ei
250 gram suiker
250 gram zelfrijzend bakmeel
50 gram cacao
150 gram gesmolten chocolade (puur)
Snufje zout
Peren uit de weck, peren op siroop of verse peren.


Klop de boter en de suiker luchtig en voeg 1 voor 1 de eieren toe. Voeg de chocolade en de cacao toe. En als laatste de bloem en het snufje zout.
Doe het deeg in een ingevette springvorm. Druk de uitgelekte peren in partjes in het deeg.
Bak de taart op 150 graden 55 minuten. Zorg dat de cake niet te gaar wordt. Hij moet een beetje klef blijven. Tenzij je het liefst een wat drogere cake hebt…maar dat kan ik me niet voorstellen.


Verder zijn we druk bezig met het bekijken wat en hoe we onze tuin en het dierenpark moeten organiseren om ook volgend winter flink te kunnen eten van de opbrengst..We hebben inmiddels alle jonge konijnen in de vriezer. Mijn man heeft ze geslacht. Een heel bijzonder gezicht. Misschien waren we eigenlijk al wel een beetje te laat met slachten want de konijnen waren al heel erg groot. De eerste drie hebben we direct in de vriezer gedaan. We hebben ze niet laten besterven. Dit hadden we natuurlijk wel moeten doen. Maar gewoon simpelweg niet aan gedacht. Het eerste konijn hebben we al opgegeten. Na anderhalf uur sudderen in kruiden en rode wijn viel het vlees van de botten. Prachtig en heerlijk bovendien. De andere zes heeft mijn man vandaag geslacht. Nu laten we ze wel besterven. Op zolder. Het heeft bijna iets rustieks. ‘Aan je sokken op zolder’.

En onze Poule de Bresse kippen zijn weer aan de leg. Dit komt absoluut doordat we de kippen en Henkie en Hammie van elkaar gescheiden hebben. De kippen werden gewoon nerveus van die vreetgrage monsters. We willen van de Bresse kippen straks eieren uitbroeden en dan een maand of 4 a 5 opfokken en dan huppakee de vriezer in.


Afgelopen week hebben we bij onze achterbuurman een kijkje mogen nemen in zijn eenden opfok bedrijf. Een erg bijzondere ervaring. We eten graag eend en het is dan ook erg bijzonder om te zien waar die eendefilets vandaan komen. Uit onze achtertuin dus...bijna 8000 eendenkuikens van het merk Pekingeend. Loopeenden. Geen water te bekennen om in te zwemmen. Enkel stro om in te liggen. Wat het meest indruk maakte was eigenlijk de eigenwijze koppies van die eenden. Eigenlijk willen we dus geen eend meer die zo massaal is opgegroeid, maar gewoon echt in de achtertuin. Gras etend. Geen 70 gram per dag groeien !?! en de pan in met 7 weken, maar rustig en relaxed al spartelend en trappelend groot worden. Lijkt ons beter. Maar zijn ze mooi of zijn ze mooi?

We verwachten de geitenlammeren van Mieke zo rond eind april. Hammie en Henkie hebben dan inmiddels het veld geruimd en onze vriezer gevuld. Op dit moment zien we nog niets aan Mieke. Ze heeft wel een bolle buik. Haar uiers lijken iets te groeien, maar ik weet niet precies wat ik kan verwachten of wat ik zou moeten zien. Voor mij is het net als voor Mieke de eerste keer dat ik meemaak dat er geitenlammeren geboren gaan worden. Ik verheug me er op. Volgens diverse sites moeten we tot minstens zes week voor de bevalling wachten voor we iets zullen zien veranderen aan de uiers. Ach, het zal wel goed komen…
Voorlopig eerst nog maar even wat bakken. Zaailijsten bekijken, de kelder leeg maken en nog wat kleine klusjes doen in de tuin. We genieten volop van de zoetzure courgettes, de appelmoes, bieten enzovoort. Ook heb ik nog flink wat winterwortels geoogst vandaag. Morgen lekker hutspot.
Zou er nog echt winter komen?

De moestuin in mei!

het is druk de laatste tijd. De kinderen hebben veel te doen...Mama vliegt van hot naar her. Kortom het is lekker bezig. Het meeste werk in de kas is eerst gedaan. Nu maar even lekker genieten. Helaas hebben de komkommerplantjes het niet gered. Ze hebben denk ik ondanks de drainagegaatjes natte voeten gekregen en daar houden ze niet van. Dus dit jaar zijn alleen de komkommerplanten gekocht en niet zelf gezaaid.
De afgelopen maand heb ik ook voor het eerst perspotjes gemaakt. Wat een prachtige uitvinding is dat. En zo gemakkelijk! Beetje natte potgrong in het perspotje, drukken, zaaien en nathouden. De volgende lading sla is al bijna klaar om uitgepoot te worden. Maar we moeten eerst de 12 kroppen sla die nu bijna klaar zijn nog opeten.
De spinazie heb ik gisteren net uit de kas gehaald. Het begon door te schieten. Natuurlijk heb ik ook weer wat foto's gemaakt!!


De moestuin, met sla, spitskool, tuinbonen, peulen, mais, bonen, witte bonen, doperwten en sinds vanmiddag ook prei.
En dan natuurlijk nog een paar mooie foto's van de kas.







Op naar juni!

Het moestuinseizoen is begonnen!

Nadat we gisteren de eerste nootachtige blaadjes Rucola uit de kas hadden verwerkt in een lekkere salade hebben we vandaag een lekker maaltje spinazie gegeten uit onze kas. Een hele klus om al die blaadjes er voorzichtig af te halen. Maar ja, het hart van de spinazieplantjes moet natuurlijk blijven zitten, want dan kunnen we er nog een paar keer van eten. De spinazie heb ik gewoon even heel kort gekookt. (Nadat ik hem goed gewassen had) een snufje zout en verder heee le maal niks. Nou ja niks, een versgelegd eitje. Bedankt Brahmaatjes!
Het is echt prachtig in de kas. Het is voor mij echt een ontspanning. Op mijn knieën de onkruid weghalen en met mijn neus op de elke dag groeiende plantjes. Vanavond hebben we nog lekker een kopje koffie gedronken in de kas. Allebei op een boomstam. Thermoskan mee…Een echt momentje voor onszelf. Niet alleen s’avonds is de kas mooi. Ook sóchtends is het absoluut de aanblik waard. De eerste zonnestralen verlichten de kas. Het lijkt wel alsof er lampjes in hangen. Prachtig!
Om iedereen een mooier beeld te geven van de kas maken we elke maand een foto. Hier komt foto 1. Je ziet achteraan de Rucola, en in het midden de spinazie. Ook de lente uitjes en de zilveruitjes komen al op. Ook zie je dat er al genoeg tomatenplantjes zijn voor gezaaid.
Het is eindelijk lente!

Pesto van Zevenblad

Nog niet eerder heb ik onkruid gebruikt in de keuken. Ooit heb ik wel eens als klein meisje paardenbloemenbladeren geplukt voor in de sla, omdat ze eetbaar waren volgens mijn juf, maar aangezien ik die niet zo heel erg lekker vond is het daarbij gebleven. Maar overal in de tuin komen de zevenbladeren of Hanepoten, hoe je ze ook wilt noemen in vol geweld de grond uit. Er is niets tegen te doen, behalve zeer concequent plukken zodat er geen enkel groen blaadje de kans krijgt om te groeien. Maar dat is een hele opgave in een tuin van 1500 vierkante meter. Ik had al eens eerder gehoord dat je er van allerlei dingen mee kon maken en ik moet eerlijk bekennen dat ik hier een beetje sceptisch tegenover stond, maar goed...Na een grapje met mijn buurvrouw, die zich graag bezig houdt met brandnetelsoep heb ik vanmiddag de stoute schoenen aangetrokken en heb met mijn emaille bakje een paar handenvol fris groene hanepoten geplukt.

Recept:
Drie handen vol hanepoten (gewassen, zonder steeltjes)
40 gram parmezaanse kaas
40 gram olijfolie
25 gram pijnboompitten
2 teentjes knoflook

Dit samen in de blender. En ik kan je zeggen dat het resultaat verbluffend lekker is. Het smaakt echt erg goed. Er zijn nog veel meer recepten die ik zeker uit ga proberen.
Wat dacht je van madeliefkappertjes...ook zo iets leuks!
Wordt vervolgd!

Warme chocolademelk

Vanille Vla

We koken graag, heel graag en eigenlijk ook bijna altijd. Elke dag zijn we bezig met eten. Het liefst van pure ingrediënten. Bij ons vind je nauwelijks pakjes of zakjes. Vandaag heb ik vla gemaakt. Een vriendin van me is ook druk aan het vla maken. We hebben allebei met verwondering gekeken naar het programma ‘Keuringsdienst van Waarde’. In vanillevla zit helemaal geen vanille en vanillevla is ook nog eens niet geel. Het is alleen maar geel omdat wij willen dat het geel is. En de vanillesmaak komt uit boomschors, want dat is goedkoper….!?!
Lichte verontwaardiging ging door mij heen. Nu eet ik persoonlijk liever yoghurt, maar man en kinderen eten liever vla. Dus ik heb net een mooi voorraadje gemaakt. Melk van de Aldi, eieren gehaald bij de boer…en koken maar…! Toen ik me er deze week voor het eerst aan waagde werd het heel erg dik. Het was bijna pudding. Ik heb mijn kookboek uit 1900 even lief aangekeken en hem verteld dat ik het recept toch een beetje aan ging passen. Mooie lekkere lobbige lichtgele vanille vla!

Recept:
1 liter melk
1 ei
50 gram suiker
1 vanillestokje
25 gram maizena

Melk aan de kook brengen met open gesneden vanillestokje. Zodra het kookt, de pan afdekken en het gas uitdraaien. Kwartiertje laten trekken.
De maizena oplossen met een paar eetlepels koude melk. Ei en suiker er goed doorroeren. Na een kwartiertje een paar soeplepels warme melk overhevelen naar het ei-maizena-suiker-mengsel en dan het gas weer aan. Zodra de melk kookt het mengsel er doorheen roeren en blijven roeren tot het geheel kookt. Gas weer uitdraaien en nog even door blijven roeren. Gelijk in flessen doen of goed afdekken om een dikke vel te voorkomen.
Ik ga zo de flessen vla wecken in mijn weckpan. 20 minuten op 90 graden. Dan kunnen wij nog een hele poos genieten van de vla.

Tot de volgende keer!